ได้มาจากเมลนะคะ เพื่อนส่งมาให้

บทคัดย่องานวิจัย ปัจจัยแรกหรือมูลเหตุจูงใจให้ตัดสินใจข่มขืน

มีข้อแนะนำที่ดีอยู่ด้านล่างสุด


บทคัดย่องานวิจัย ปัจจัยแรกหรือมูลเหตุจูงใจให้ตัดสินใจข่มขืน

โดยนางสาวอลิสา แสงขำ นักศึกษาปริญญาโท คณะนิติศาลตร์
(อาชญวิทยา)ซึ่งเป็นการเก็บข้อมูลจากนักโทษข้อหาข่มขืนจาก
คุกบางขวางและลาดยาว จำนวน 100 คน

- 90% เลือกผู้หญิงผมยาว คือหางเปีย หางม้า ปล่อยตามธรรมชาติ
เพราะกระชากจากข้างหลังได้ง่าย

- 87.5 เลือกผู้หญิงที่สวมเสื้อผ้าถอดง่าย
(แต่หากพบผู้หญิงถูกใจแต่สวมเสื้อผ้าที่ต้องใช้เวลาถอดนาน
เขาจะกลับมาดักรอเป็นครั้งที่สองพร้อมกรรไกรหรือคัตเตอร์)

- 84 % เลือกผู้หญิงที่เดินไปด้วยคุยโทรศัพท์ไปด้วย
(มือถือสามารถนำไปขายต่อได้) หรืออ่านการ์ตูน หรือหนังสือ
อื่นขณะเดินเพราะไม่ได้ระวังตัว

- 95.90% เลือกผู้หญิงที่เดินทางไปไหนมาไหนเวลากลางคืน
เพราะผู้ชายส่วนใหญ่มีประสบการณ์ทางเพศครั้งแรกตอนกลางคืน
โดยไม่คำนึงว่าต้องเป็นผู้หญิงสวยหรือหุ่นดี
ขอให้มีเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งก็พอ (มีนักโทษบางขวางคนหนึ่งให้ข้อมูลว่า
หากเวลานั้นเป็นเวลาที่เขาต้องการปลดปล่อยแล้ว
เขาไม่เลือกว่าจะเป็นผู้หญิงหรือผู้ชาย วัว ควาย)

- 99% เลือกผู้หญิงที่เดินทางคนเดียว
(มีนักโทษบางขวางคนหนึ่ง
ทำทีเป็นวินมอเตอร์ไซค์
รับผู้หญิงคนที่ถูกใจจากกลุ่มเพื่อนของเธอที่เดินด้วยกันไปข่มขืน)

- 80%สามารถข่มขืนได้ในการกระทำครั้งแรก

โดยใช้อุปกรณ์ที่อยู่ในผู้หญิงนั่นเองเป็นอุปกรณ์ช่วยประกอบการกระทำผิด
เช่น เข็มขัด ลูกกุญแจ กระจกส่องหน้า(ต้องทุบให้แตกเป็นแหลมคมก่อน)

- 70% เลิกล้มความตั้งใจ
หากผู้หญิงคนนั้นจ้องหน้าเขาแล้วเริ่มต้นสนทนาสั้นๆ
กับเขาก่อนขณะที่เขาเข้าประชิดตัว เช่น โทษค่ะ กี่โมงแล้ว

หากใครมีเพื่อนผู้หญิงโปรดแจ้งข้อมูลนี้ เผื่อจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อย