2008/Nov/20

จริงๆแล้ว

ก็เป็นแค่คนๆนึง

ต่อให้อยู่หรือไม่อยู่บนโลกใบนี้

ก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง

โลกก็ยังคงหมุนไป

ทุกคนก็ยังคงเดินไปข้างหน้า

อาจจะมีคนเสียใจ

หรืออาจจะไม่รับรู้เลยก็ได้

การมีตัวตนของเราอยู่

เป็นข้อดีหรือข้อเสียก็ไม่รู้

ถ้าอยู่ๆเราหายไปซักคนนึงจะเป็นยังไงนะ

ถ้าอยู่ๆเกิดอะไรขึ้นกะทันหัน

จะมีเรื่องที่เสียใจที่ไม่ได้ทำลงไปมั้ยนะ

มีเรื่องที่จะบอกใครค้างไว้รึเปล่านะ

จะมีคนที่อยากบอกอะไรเราก่อนที่เราจะหายไปรึเปล่านะ

ทรมานจัง

ทำรื่นเริงมาตั้งนานกลับมาหลุดเอาซะวันนี้

บอกใครๆว่าเป็นคนร่าเริง สนุกสนาน

แต่จริงๆ ที่เป็นก็เพราะไม่อยากเหงา

อดีตที่เจ็บปวด

ทำให้ไม่อยากคบใครมากมาย อยากปิดๆใจ

แต่ก็กลัวการอยู่คนเดียว

อยากทิ้งทุกสิ่งอย่าง แต่ก็ยังมีห่วง

เหมือนจะพยายามก้าวไปข้างหน้า

แต่ไม่เคยลืมเรื่องไม่ดีทั้งหลายที่เคยผ่าน

มันฝังอยู่ที่เดิม ไม่เคยหายไป

ทำยังไงก็เอาออกไปไม่ได้ด้วย ต่อให้ผ่านไปกี่ปีก็ตาม

เหมือนใช้ชีวิตไปวันๆ

ทำเพื่อรอยยิ้มของคนอื่น

เพื่อความสุขของคนอื่น

แต่ความสุขที่คนอื่นพยายามยื่นให้ เราก็เสือกไม่กล้ารับอีก

ไม่เข้าใจตัวเองเท่าไหร่เลย

อยากปิดตัวเองแต่ก็กลัวการที่ต้องอยู่คนเดียวตลอดไป

กลัวว่าจะเสียคนที่ดีๆรอบตัวเราไป

ไม่รู้จะแสวงหาความสุขแบบไหน

จนไม่กล้ารับความสุขที่ผ่านเข้ามา

เพราะกลัวอนาคตจะกลายเป็นความเศร้า

ไม่กล้าเผชิญหน้าความจริง

เพราะกลัวความโหดร้ายของสังคม

จะทำยังไงดีนะ

ทำไมถึงต้องเป็นวันนี้ด้วยนะ

จะตั้งใจทำอะไรดีนะ

งานจะทำต่อดีมั้ย หรือจะเลิกดีนะ

บางทีเรื่องที่เราดีใจมาก กลับโดนพูดว่า

ก็แค่นั้น

ส่วนเรื่องที่เลวร้ายจะเป็นจะตายสำหรับเรา

ก็ยิ่งถูกมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาเข้าไปใหญ่

ไม่เกิดกับตัวไม่รู้จริงๆเนาะ

ทุกวันนี้เคยได้ยินมั้ย

ความพยายามอยู่ที่นั่น ความสำเร็จจะอยู่ที่ไหน

...

คำตอบของเราคือ ไม่มี

ชีวิตเราไม่เห็นจะประสบความสำเร็จเลย

ล้มเหลว เหงา ถูกหักหลังครั้งแล้วครั้งเล่า

อยู่กับความผิดหวัง

ถ้าฝันเมื่อไหร่ ก็จะกลายเป็นถูกปลุกให้ตื่นทุกครั้งไป

ไม่ได้ตื่นแบบปลุกธรรมดาด้วยนะ

เหมือนถูกเอามีกมาปักที่อกแล้วค่อยตื่น

แล้วพอตื่นมาก็ทรมานจะตายแล้ว...

ถ้าจะเอามีดมาปัก ทำไมไม่ปักให้ตายๆกันไปเลยนะ

จะค่อยๆมาทรมานเราทีละเรื่องทำไม

น่ารำคาญ

ปัญหามีไว้แก้ จนไม่อยากจะแก้แล้ว

อยากเอาปัญหามาผูกคอให้ตายไปพร้อมกับปัญหาเลยมากกว่า

เราเหลือที่ที่อยากไปมั้ยนะ

เหลือคนที่อยากเจอมั้ยนะ

จะได้เจออีกมั้ยนะ....

จะได้คุยกันอีกมั้ยนะ....

ทำไมทรมานจัง

ทำไมต้องอยู่คนเดียวนะ....

อยากอยู่กับครอบครัวจัง ...

อยากอยู่กับคนที่รัก อยู่กับคนสำคัญของเรา อยู่กับเพื่อนๆดีๆของเรา

แต่ถ้าเจอ ก็เหมือนเอาปัญหาไปผูกเพิ่มให้พวกเค้าอีก

เจ็บใจจัง

ทำไมถึงมีชีวิตแบบนี้นะ

ใครๆก็คงมีเรื่องราวให้คิดมากมายเหมือนกัน

ความทรมานในปัญหาที่แก้ไม่ได้ก็คงเคยผ่านมาเหมือนๆกัน

เรานี่เจอมากี่ครั้งแล้วนะ... ไม่อยากนับเลย

คำถามที่เจ็บๆ โดนมากี่ครั้งแล้วนะ

ยิ้มตอบไปทุกครั้ง ... มันเจ็บรู้มั้ยนะ

ตอนนั้น...

ที่เหมือนหายใจไ่ม่ออกไปชั่วขณะนึง

ถ้าตอนนั้นมันไม่ใช่แค่ชั่วขณะ

แต่เป็นตลอดไป

จะทำยังไงดี

งานคงต้องเลิกถ่ายเลยสินะ

สร้างปัญหาให้ใครๆอีกสินะ

ตอนนั้นในใจแว๊บขึ้นมาเกือบหมดทุกอย่าง

สิ่งที่อยู่ในส่วนลึก สิ่งที่เสียใจ

ออกมาหมดทุกอย่าง

ทำไมตอนที่รู้สึกเหมือนใกล้จะตายมันเป็นแบบนั้นนะ

ไม่เห็นมีเรื่องดีๆโผล่เข้ามาในหัวเลย

...

มีแต่ความความเศร้า ออกมาเรื่อยๆไม่สิ้นสุด

ความดีใจก็คงมีแค่ ... จะหลุดพ้นจากชีวิตไร้จุดหมายแบบนี้ล่ะมั้ง

มีแต่คนพูดว่าดีนะที่ไม่เป็นอะไรมาก

ตอนที่ได้ยิน

ทำไมถึงคิดตรงข้ามกันนะ ?

ไม่อยากโกหก

เราคิดว่าเราไม่กลัวนะ การหายไป

ไม่ว่าจะหายไปในวิธีไหน

แต่ก็ยังเหมือนเดิมมันมีโซ่เส้นใหญ่ที่ล่ามเราไว้ให้เราหายไปไม่ได้

ที่ปากเก่ง ปากดีสอนใครแต่ใครไว้มากมาย

แต่ตัวเองทำไม่ได้หรอกนะ

แค่รู้เท่านั้นว่าสิ่งที่ ควร ทำ คืออะไร

แต่ไม่ใช่สิ่งที่เราอยากทำ

ง่วงจัง

อยู่ๆก็ได้กลิ่นหอมๆแปลกๆ ... มาจากไหนนะ

หนาวจังแฮะคืนนี้

เตียงกว้างจัง...

พอเก็บห้องเรียบร้อยแล้วเตียงกว้างเกินไปเลยแฮะ เอาของมากองๆไว้เหมือนเดิมดีกว่า

จริงด้วย อยากทำผมสีใหม่ยังไม่ได้ทำเลย อยากตัดทรงใหม่ด้วย

พัสดุก็จะมาพรุ่งนี้นี่นา...

ถ้าไม่อยู่รับจะเป็นไรมั้ยนะ

เคยบอกใครต่อใครไว้ว่า

การใช้ชีวิตที่ดีที่สุด คือทำทุกอย่างที่จะไม่ทำให้เสียใจทีหลัง

...

แต่เรา

มีแต่เรื่องเสียใจเต็มไปหมดเลยแฮะ

นี่เราใช้ชีวิตดีเกินไปรึเปล่านะ ฮะๆ

ไม่อยากตื่นเลยพรุ่งนี้...

คอมแค่ format ก็หายหมดทุกอย่าง

แต่ไม่จริงหรอก

เพราะเราต่อให้ล้างหมด ก็ยังกู้คืนได้อยู่เลย

เพราะงั้นความทรงจำแย่ๆถึงไม่เคยหายไป

เรื่องราวที่เคยเกลียดคน เคยถูกคนไหนทำร้าย

มันถึงได้ฝังจนถึงทุกวันนี้

ทำยังไงดีนะ

ไม่อยากตื่นเลย

ถ้าหลับไป

....

จะฝันมั้ยนะคืนนี้

จะฝันดีๆเหมือนวันก่อนได้มั้ย

หรือจะฝันร้ายๆเหมือนทุกทีนะ

อยากฝันจัง

อยากให้ความรู้สึกเลวๆร้ายๆ กดเราให้จม

กดให้จมจนชาชิน

ไม่ต้องรู้สึกอะไรอีกครั้ง

พรุ่งนี้ก็คงต้องวนกลับมาเป็นแบบเดิมอีกแล้ว

จะไม่พูดว่าจะสู้หรอกนะ

เพราะสำหรับเรามันไม่ใช่การต่อสู้

มันแค่การกลับมาเดินย่ำที่เก่า

ไม่มีอะไรคืบหน้า ไม่มีอะไรถอยหลัง

ต่อให้ขาก้าวเดิน งานก้าวเดิน หรือแม้แต่ถดถอย

ชีวิตก็ยังจมอยูํ่ที่เดิม

...

ขอบคุณ

ขอโทษ

รัก

เกลียด

ไม่ให้อภัย

ให้อภัย

ไม่เคยลืม

ช่างมันเหอะ

นอนก่อนนะ

โชคดีนะ




^^

Comment

Comment:

Tweet


โอ้เป็นอะไรไปเนี้ยครับ..อย่าซึมเศร้าไปเลยนะครับ เอาไว้มาเจอกันนะ..
คาจิ...หึหึ
#9 by popo At 2008-12-01 04:24,
สู้ๆน้า เป็นกำลังใจให้เสมอ big smile
#8 by ☆ Hiro ☆ At 2008-11-21 13:32,
look up!!~ the stars are fading n' ya know im still here waiting.. to b with you my fren


ure not alone
#7 by ··¤(`×_£ÿªƒ_×´)¤·· At 2008-11-20 21:51,
อืมมม ไม่กล้าอ่านทั้งหมด เพราะเราเองก็อยู่ในช่วงหดหู่ ยิ่งอ่านเดี๋ยวยิ่งหดหู่มากกว่าเดิม ^^" ไงก็ขอให้รู้สึกดีขึ้นเร็วๆนะค้า
#6 by ma_ki At 2008-11-20 21:30,
เข้มแข้งเข้าไว้นะคะ


เราชอบเวลาพี่แป้งยิ้ม

แล้วก็ยังอยากเห็นพี่แป้งยิ้มอีกเยอะๆนะ

surprised smile
#5 by 山下 At 2008-11-20 21:17,
คนเราเกิดมา เดินสะดุดล้มอยู่บ้างบ่อยๆ
สู้ๆครับ ใครๆก็ต้องมีวันนี้
#4 by マイクロウェーブキラー At 2008-11-20 20:26,
หดหู่ แทนเลยจริง ๆ หลังที่ได้อ่าน

ยังไงพยายามคิดแง่ + กับตัวเองเยอะ ๆ จะได้ไม่คิดมากนะฮะ

ขอให้หายความรู้สึกนี้ได้โดยเร็ว big smile
#3 by DeuiL At 2008-11-20 09:46,
ถ้ารู้สึก fail กับตัวเอง กับชีวิตมากๆ
ลองไปช่วย คนอื่นที่กำลัง fail อยู่ดู
พอเรารับรู้เรื่องราว ของคนอื่น
พอเราช่วยคนอื่น ก็จะรู้สึกว่า ปัญหาของเราเล็กลง
และตัวเรามีคุณค่ามากขึ้น


ขอให้ รู้สึกดีขึ้นไวๆ นะครับ
#2 by gomora At 2008-11-20 08:59,
อ่านแล้วเศร้าแทน อยากให้เก็บสิ่งดีๆไว้ บางอย่างหรือหลายๆอย่างที่ทำให้ตัวเองรู้สึกไม่ดีก็วางเฉยต่อสิ่งนั้นบางก็ดีนะ
#1 by kukbo At 2008-11-20 02:37,

〚 Emil ❤ 遊佐拓海 〛
View full profile