หลังจากบ่าวไรม์ ทิ้งเอมิลให้เหงาอยู่นาน
เอมิลก็พบกับ
テニスの王子様 -学園祭の王子様-
Prince of Tennis - Gakuensai no Ojisama-
เกิดแรงใจมหาศาล
ชั้นจะต้องไปหาเจ้าชายกะเค้ามั่งล่ะ!!!
เมื่อค่าตั้งต้นเป็น เซชุน เราก็เลยลองเข้าไปเล่นเซชุนดูลาดเลาก่อน
สุดท้ายไปสำรวจ
เจอ SMASH de Bingo
...
ปะป๊า หม่าม๊า
ลูกเจอเจ้าชายแล้วค่ะ
仁王 雅治
นิโอ มาซาฮารุ
คนอะไร เท่เป็นบ้า
ตาคมๆ ผมขาวๆ ยาวนิดหน่อย
แทงใจฉึกๆ
สรุป เล่นใหม่ค่ะ
ไปอยู่ริไคซะเลย
คนบ้าอะไรไม่รู้
อีเวนท์ครั้งแรกก็ทำประทับใจซะขนาดนี้
ต่อไปถือว่าสปอยค่ะ
จะเล่าละนะ อยากเล่นเองไม่ต้องอ่านนะ
พอเจ้าชายของเราได้คำสั่งให้ไปเก็บของ หรือจัดของอะไรเนี่ยแหละ
ด้วยความที่ว่า สาวน้อยอย่างเราต้องตาต้องใจแล้วไง
ก็เลยรีบสร้างโอกาส เป็นสาวน่ารักมีน้ำใจ
เจ้าชายขา ให้หนูช่วยนะคะ
รีบเข้าไปให้ความช่วยเหลืออย่างยินดี
เจ้าชายเลยนัดเราไว้ตอนบ่าย
(นอกจอก็กรี๊ดกร๊าด อยู่กันสองต่อสองในห้องมืดๆ กรี๊ดๆ)
แต่ด้วยความที่ว่าเป็นเจ้าชายค่ะ
ห้องมืดๆแคบๆ ของรกๆ สกปรกๆ
เจ้าชายไม่ช้อบบบบ
ก็เลยโกหกอย่างมีน้ำใจว่า
พอดีมีธุระนิดหน่อย ฝากที่นี่ด้วยนะ
แล้วก็หายไปกับกลีบเมฆ
สาวกรรมกรก็ยังคงขยันอดทนตามคอมเซป
เก็บของยกลังนั่นนี่ เก็บขึ้นบนชั้นจนห้องสะอาดปิ๊ง
แต่ยังคงความมืดไว้สร้างบรรยากาศอยู่นะ
คิดในใจว่า ทำไมรุ่นพี่นิโอ ช้าจังน้า
เสร็จแล้วก็นอนอ่อย เอ้ย สลบไปซะ
ทางด้านรุ่นพี่นิโอ พอรู้ว่ามีคนตามหาเราตั้งแต่บ่ายแล้วจนเย็นก็ไม่เจอ
(นี่ธุระนิดหน่อยพี่แกเล่นจนเย็นซะงั้นอะ)
เลยรีบวิ่งมาตามหาที่ห้องมืดๆที่เราเล็งไว้
ว่าจะ...
เอาไว้กด ...เอ้ย ... อยู่กับเจ้าชายสองต่อสอง
เจ้าชายเห็นสาวกรรมกรโง่ๆคนเดิม นอนสลบอยู่ก็ตกใจเลยรีบเข้ามาช่วย
ด้วยความรู้สึกผิด
รีบพาไปห้องพยาบาล
แต่เพราะว่าเราคือแม่พระค่ะ
ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ผิดแค่ไหนชั้นก้ไม่โกรธหรอกค่ะ
(นอกจอคงฉะไปแล้ว)
เลยกลายเป็นเรียกคะแนนกันเห็นๆ
เจ้าชายก็เลยวันนั้นเหมือนว่าต้องรับผิดชอบ อาสาไปส่งถึงบ้านเลยนะค้า
วันก่อนจำชื่อไม่ได้แท้ๆ แค่วันเดียวเล่นเอา คะแนนกระฉูดซะ
(อีเวนท์นี้สอนให้รู้ว่าควรจะเป็นสาวโง่ +รู้จักให้อภัยซะมั่งก็ดี)
หลังจากนั้นก้เลยทอดสะพานชวนคุยตลอดเวลา ชวนกลับบ้านด้วยกัน
จนเจ้าชายเริ่มหลงติดกับ ขอเบอร์มือถือเราไป
(เยส!)
แล้วเราก้ไปเดทกันค่ะ
เจ้าชายน่ารักมากม้าก
ในที่สุดเราก็สามารถทำคะแนนจนแซงหน้าบ่าวอื่นลิบลิ่ว
และแล้วพอหมดงานเทศกาล
เหยื่อ ... เอ่อ ... เจ้าชายของเราน่ะค่ะ
ในเมื่อโดนเราอ่อยจนความชอบเต็มขีดแบบนี้แล้วก็เลยหนีไม่พ้นเอื้อมมือ
พอหมดงาน ก็ชวนเราไปคุยที่ที่ไม่มีคน
(อร๊ายยย ลากซะดีมั้ยเนี่ย)
คร่าวๆนะคะ
...
"ช่วยหันหลังไปก่อนนะ"
"คะ ?"
"น่า..."
"ก็ได้ค่ะ ..... แต่ทำไม.....!!"
(นอกจอกำลังกรี๊ดกร๊าดกับภาพที่เห็น นอนม้วนอย่างเขินอาย)
(ทั้งๆที่ไม่เกี่ยวอะไรกะเค้าหรอก)
(แต่อยากจะมุดไปอยู่ในนั้นแทนนางเอกจริงๆ)
เจ้าชายกอดเราไว้จากข้างหลังค่ะ ... กรี๊ดดด
"รุ่นพี่คะ !"
"อย่าหันมานะ"
"..."
(กอดไม่ถนัดน่ะสิ ฮึ้ย)
"ชั้นจะพูดไม่ออก ถ้าเห็นหน้าเธอ"
(เขินด้วย น่ารักมากกกกกกกกกกกกก)
"แต่รุ่นพี่คะ ... หายใจไม่ออก"
คลายมือนิดหน่อย
"ขอโทษ โอเครึยัง"
ซักพักเจ้าชายก็เริ่มทำท่าเหมือนจะบอกว่าชอบเราเป็นนัยๆ
คือจะบอกว่า พี่ท่านบอกมาล้านรอบแล้ว
แต่ด้วยความโง๊โง่ก็เลยไม่รับรู้
(นอกจอน่ะ จะฉุดหลายรอบแล้ว แต่ทำไม่ได้)
จนเราเริ่มอายขึ้นมา
"รุ่นพี่คะ ปล่อยเถอะค่ะ"
(นอกจอ อย่าห้าม จะเอาแบบนี้)
"ไม่"
"ปล่อยเถอะค่ะ"
(ให้ชั้นไปอยู่ตรงนั้นแทนได้มั้ยเธอ!!)
"ไม่... ไม่ปล่อย"
"..."
"絶対に離さん。お前が......俺の事好きって言うまで"
(ไม่ปล่อยเด็ดขาด จนกว่าเธอจะบอกว่าชอบชั้น)
(ประโยคนี้ทำใจละลายมากกกกกก)
(อยากบอกใจจะขาดแร้ววว)
(จะแถมด้วยกระโดดกอด ละดร๊วบเข้าให้อีกซักที)
(ไม่พอลากเข้าห้องต่ออีกตะหาก...กรี๊ด)
"พี่คะปล่อยเถอะ"
"ไม่"
นางเอกแสนโง่คนนั้น อยู่ๆก็กลับฉลาดเป็นกรดขึ้นมาทันควัน
"ชั้นอยากมองหน้าคนที่ชอบเวลาบอกรักนะคะ"
ว้อย
ไม่ฉลาดๆแบบนี้มาแต่แรกว้า
เค้าหลงนึกว่าเราโง่มาเป็นปี แกรู้มั้ย
(ว่าไปนั่น...ในเกมรู้จักกัน 10 วัน)
...
ปะป๊าคะ
หม่าม๊าคะ
ลูกหลอกเจ้าชายสำเร็จแล้วค่ะ!!!!
(รักนิโอจริงๆนะเออ)
ปล. บ่าว 2D สุดยอด!!!!
:+: Ayumi Hamasaki - Carols :+:
